شبِ ابدی

اینجا شب است

و هنوز تاریکی است.

                   آرمش و سکوت

اما نه برای رفتن

                   نه برای ماندن.

دامنی آلوده

صدایی وهم آلود

صورتی تلخ

سنگینی زنگ ...

نور سرخی می بینم که فرا می خواند، من را، ما را

اما ...

اما نه به سوی او

باز صدایی می آید

و می خواند مرا به درون

اشتیاقی افزون

برقی در چشم

          وعده ی دل

                             ... همه چیز پوشالی است.

                                      سست است و خراب.

 

          ومن اینک می دانم

          که صدا را پاسخ خواهم گفت

          به فراموشی خواهد رفت

          رفعت و بیداری :

                                    همگی بر بادند.

 

/ 1 نظر / 14 بازدید
محمد رضا

اینجا شب نیست ولی همه چیز تاریک است